حیات

واقعاً دائماً خدا را شکر مى‏کنیم... خیلى وقت است که شما را ندیده‏ایم؛ حدوداً ده سال مى‏شود. از آن سالها تاکنون، محاسنتان سفید شده است. ما همیشه شما را دوست داشته‏ایم و خاطرات با شما را فراموش نمى‏کنیم؛ چه قبل از انقلاب در مشهد، و چه بعد در تهران و سپس در همین اهواز در آن تشکیلاتى که مرحوم شهید چمران به وجود آورده بود. ایشان با عده‏یى به آن‏جا آمده بودند و گویى همین دیروز بود که بیرون ساختمان پاى پله‏ها با قبا نشسته بودند و در میان بر و بچه‏ها حضور داشتند و سپس به کوههاى اللَّه‏اکبر رفتند. من همان‏وقت در دلم گفتم: که واقعاً خوش به حال این جوان؛ همیشه در راه جهاد و شهادت است. ایشان که رفتند، چند هفته‏یى هم بیشتر نشد که خبر شهادتشان آمد. گفته شد که آقاى ابوترابى با آن جمع خودشان، دایماً در حال جلو رفتن هستند؛ سپس دشمن حمله کرده و همه‏ى آنها را تارومار نموده است. با شنیدن این خبر، غصه خوردیم. الحمدللَّه آنچه که شما گذراندید، فضیلتش کمتر از شهادت نیست. خدا را شکر مى‏کنیم که امتحان خیلى خوبى دادید. به نظر من، کسى مثل شما که این همه توفیق الهى شامل حالش شده، حقیقتاً خیلى باید خدا را شاکر باشد. شما در همه‏ى مراحل سختى صبر کردید، خدا را در نظر داشتید، راهتان را خوب شناختید و درست حرکت کردید... قسمتی از بیانات امام خامنه ای در دیدار با حجةالاسلام ابوترابى، پس از آزادى از اسارت ‏25/6/1369